TÜRK ŞİİRİNDEN İMGE ÖRNEKLERİ

 

Karac'oğlan gene coştu bunaldı

İnip aşkın deryasına dolandı

Güzel gitti diye pınar ağladı

Acıdı yüreğim yandı pınara

 

Karacaoğlan, yukarıdaki dörtlükte sevgilinin gidişi üzerine pınarın ağladığını söyleyerek özgün bir imge oluşturuyor.
 İmgelerde edebi sanatlardan yararlanıldığını biliyoruz. Bu şiirde "pınar" insan gibi düşünülmüş, teşhis sanatı yapılmış. Suyun akışı bir tabiat hadisesidir. Şair hayal gücünü öyle kullanıyor ki bu sebebi kendine göre değiştirerek sevgilinin gitmesine bağlıyor. İşte bir sanat daha çıkıyor karşımıza: hüsn-i talil

 

Ne yanar kimse bana âteş-i dilden özgeFuzuli

Ne açar kimse kapım bâd-ı sabâdan gayrı

 

(Benim için gönül ateşinden başka yanan kimse yoktur / Sabah rüzgârından başka kapımı da kimse açmaz.) dizelerindeki "sabah rüzgârı sözü, yalnızlığı ve ilgi görmemeyi dile getiren, çağrışım gücü yüksek bir imgedir.

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !